گنج غزل


از عماد خراسانی


پیش مــــا ســوخته گــان مسجد و میخانه یکیست

حــرم دیر یکـــی سبحــــه و پیمــانـــــــه یکیست

اینهمــــه جنـــگ و جدل حاصل کوته نظری است

گـــر نظـــر پاک کنـــی کعبه و بتخــــانه یکیست

اینهمـــه قصــه زغــوغــا ی گـــر فتــاران است

ورنـــه از روز ازل دام یــــکی دانــــــه یکیست

ره هـــرکس بفســـونـــی زده آن شـــوخ ارنــــه

گـــریـــه نیمشب و خنـــــده مستـــا نـــه یکیست

گـــر زمـــن پر ســـی از آن لطف کـــه من میدانم

آشنا بــردر این خــنه و بیگـــانــــــه یکیــــست

عشق آتش بـــود و خـــانه خــــرا بــــی د ارد

پیش آتش دل شمــع و پـــر پــروانـــه یکیست

گـــر به سر حــد جنــونت ببـــــرد عشــق عمـاد

بــی وفــائــی و وفـــا داری جــا نـــــانه یکیست