Afghanak Home of the afghans افغانک خانه افغانها

این دنیای مسخره 

یک داستان کوتاه ازاکرم عثمان 

چند سال است که با �یوشیه� مرد شصت و هشت سالهء ایرانی ـ آشوری، آشنا استم او به دلیلی که خود میداند زن نگرفته و یک سرو دو گوش تنهای تنها زندگی میکند.

وجه مشترک من با او همزبانی، سرگردانی و بیکاریست. هردو از کیسهً دولت خدادادِ! سویدن نان میخوریم و نیم نان و نیم نفس را غنیمت میدانیم.

قرارگاه ملاقات ما در گرما و سرما فرق میکند. بهارها همدیگر را زیر درختها می بینیم و زمستانها در تالار ورودی بازارک پررونق منطقهء ما که هوای گرم و نرمی دارد و ما درمانده ها را با پیشانیباز اجازهً خوش نشینی، تجدید دیدار و ملاقات با یکدیگر میدهد.

روزی به قصد خرید از آنجا میگذشتم که چشمم به یوشیه افتاد. عاصی و کفری ایستاده بود تا مرا دید صدا زد: محمد آغا، نگاه کن از آن پدر سوخته ها هیچکدام نیامده اند!