Afghanak Home of the afghans افغانک خانه افغانها

تعدادی از خانواده های افغان زمانیکه پسری یا خانواده پسری به خواستگاری دختر شان میآید، کمتر به زندگی و خوشبختی آینده دختر شان می اندیشند و بیشتر به جیب پسر توجه دارند. سوال اینکه آیا این مرد میتواند دخترمارا خوشبخت بسازد کمتر مطرح میگردد. خوشبختی را بیشتر به اقتصاد خوب مرد که شاید مرد بد عملی باشد و شاید هم مردی زن دار باشد، وابسته میدانند. اینکه دختر خانواده چه خواست و آرزوی دارد اصلاٌ مطرح بحث قرار نمیگیرد. عبدالروف که جوان 24 ساله است و در شهر کندز دکانداری میکند از مشکل فعلی زندگی اش چنین تعریف مینماید: " من وقتی مادرم را به خواستگاری دختری که وی را دوست دارم و او هم من را دوست دارد فرستادم، آنها گفتند که به قندشکنی در بشقاب باید 1000 $ دالربگذاریم و باید در هوتل شیرینی خوری بکنیم و وقتی که عروسی میکنیم شیربهاء را باید 3 لک (سه صدهزار)افغانی که 6 هزار دالرمیشود، باید بدهیم. متاسفانه فامیل دختر میگوید تا که اینقدر پیسه نداشته باشید، ما دختر ما را برای تان نمیدهیم."

عبدالروف یکی از هزاران جوانی است در افغانستان که به خاطر این ازدواج های دالری تا حال موفق نگردیده دختری را که دوست دارد شریک زندگی اش نماید. خانواده های افغان به صورت عموم به محبت دو جوان که شاید زندگی آینده شانرا در کنار هم با خوشبختی بگذرانند، ایمان ندارند. بیشتر به دوستی و محبت بعد از ازدواج عقیده دارند که کمتر دوستی و محبت است تا مجبوریت؛ مخصوصآ مجبوریت دختران. عبدالروف میگوید: خانواده دختریکه ماهمدیگر خود را دوست داریم، مرد زن دار را که پول دارد ترجیح میدهد. مردی که او هم خواستگار همین دختر است، مرد زن داریست که دخترش هم سن دختری است که از او خواستگاری نموده است. اما خانواده دختر شاید برای وی دختر شانرا بدهد. در این صورت هردوی شان تصمیم گرفته اند که اگر به مراد شان نرسند، دست به خودکشی بزنند. وی میگوید:" نمیدانم چرا خانواده های افغان با سرنوشت جوانان شان چنین بازی مینمایند."