ای قوم به حج رفته ای قـــوم به حج رفتـــه کجــــائید کجـائیـــد معشوق همیجـــــاسـت بیــــائیــد بیــائیــــــد معشوق تــو همسـایـــــه دیــوار به دیــــوار در بادیه سر گشته شمــــا در چـــه هـوائیـد گــر صورت بی صورت معشــوق ببینیــــد هم حـــاجی و هــم کعبــه و هم خـانه شماید صد بار از این خانه بــدان خــانه برفتیــــــد یک بار از این خـــانه براین بام بـــرآئیــــــد گـــر قصد شما دیدن آن خــــانه جـــــــانست اول رخ آئینــــه بصیقـــل بــــــزدائیـــــــــــد آن خـــانه لطیف است نشانهـــاش بگفتیـــــــد از خـــــواجــــه آن خـــانه نشانــــه بنمائیـــد کو دستــه ای از گا اگــر آن بــــاغ بـدیـدیـــد کــــو گــوهری از جان اگــــر از بهر خدائید با اینهمه آن رنج شمـــا گنـــج شمــا بـــــــــاد افســـوس بر گنج شمــــا پــرده شمــائیــــــــد گنجیــــد نهـــان گشتـــه درین تــوده پر خـاک چــون قــرص قمر ز ابر سیه باز بــر آئیــــد سلطان جهــــان مفخـــر تبـــریــــز نمــایـــــد اشکــال عجـــایب کـــه شمــا روح فـــزائیـــد
| 
